Portreler

Devrim Öldü – Orhan Aydın 2

ehlikeyi fark eden kirpi gibi büzülmesiDili varken konuşmamasıBaşını önüne eğip düşünmesiKaranlığı sevmesiGüneşe çıkmamasıZamanın anlamını yitirmesiİçindeki acılar deryasının kabarması

Selim Çürükkaya:

İçine kapandı Orhan

İçindeki hücreye

Kapısını kapattı dışarıya

Kimseyi görmek ve duymak istemedi

Bilinmez nedeni, kimse ona bir şey mi dedi

Sivil cezaevinde, bilinmeyenleri mi öğrendi!

Yoksa gördüğü işkencelerin tesiri rahat ortamda mı nüks etti

Onun böyle içine hapis olması

Tehlikeyi fark eden kirpi gibi büzülmesi

Dili varken konuşmaması

Başını önüne eğip düşünmesi

Karanlığı sevmesi

Güneşe çıkmaması

Zamanın anlamını yitirmesi

İçindeki acılar deryasının kabarması

Kıyılarına vuran dalgaların havlaması

Bilinç üstünün bulanması

Yavaş yavaş her şeyi unutmaya başlaması

Acılarının dinmesi

İşkence çığlıklarının içindeki deryada boğulması

Sevdiği arkadaşlarının simalarının tek tek hafızasından silinmesi

Ve sonsuz bir karanlık

Sonsuz bir boşluk

Acısız, işkencesiz, dertsiz gamsız bir bilinmezlik

********************************************************

Aradan kaç yıl geçti, kendiside bilmez

Gardiyan, hücresinin kapısını açtı

“Orhan Aydın, kalk tahliyen geldi” diye bağırdı.

İçindeki hücreye kapanan Orhan, duymadı gardiyanı

Cezaevi müdürü geldi

Onu ayağa kaldırdılar

Yürüttüler dış kapıya kadar

Orada “serbestsin, artık git” dediler

İterek dışarı çıkardılar

Bir kaç adım yürüdü

Başını kaldırıp masmavi gökyüzünü izledi

Güneşin aydınlığı karanlık dünyasına çalındı

O anda durdu

Çevresine baktı

Geri döndü, hapishanenin kapısını itti

Tekrar içeri girdi

Hücresine doğru yürümeye başladı

Gardiyanlar önünü kesti

Bir boğuşma başladı

Tahliye olmak istemiyordu

Aydınlığı, güneşi, belkide mavi gökyüzünü sevmiyordu

İnsanların arasına karışmak

Gözleriyle bakmak

Ayaklarıyla yürümek

Geçmişi yeniden hatırlamak

Ve aydınlığa çıkmak ona zor geliyordu

*******************************************************

Cezaevi yönetimi Orhan’ ın evine gitmek istemediğini anladı

Onu zorla bir araca bindirdi

Üç gardiyan eşliğinde evine gönderdi

Annesi karşıladı oğlunu

12 yıldı kucaklayamamıştı yavrusunu

Koklamamıştı

Başını okşamamıştı

Eve getirilen kişi onun oğluydu

Ama dili yoktu

Bomboş bakıyordu

Yüzünde donuk bir ifade vardı

Üzerinde sadece derisi olan bir iskelet gibiydi

*************************************************************

Ona güzel bir yatak yaptırdı

Ve bir bebek gibi onun üzerine yatırdı

Gözlerini, ellerini, alnını, ayaklarını öptü

Besmelleh çekti

Bildiği duaları okudu, bedenine üfürdü

Sevgiyle okşadı

Ağlarken gözyaşları Orhan’ın yüzünü suladı

Ve söylendi annesi

Bir bebeğe ninni söyler gibi

Sevgisini görünmeyen yaralarına sürmeye başladı

Sıcak suyla ona banyo yaptırdı

Ayaklarını ellerini ovdu

Sırtını keseledi

Girilmeyen dünyasına, sevgi sözcükleriyle girmeye çalıştı

Bunun çok zor olduğunu anladığında

Onu dünyaya yeni gelmiş bir bebek gibi gördü

Gecesini gündüzünü ona verdi

Ballı süt, akı alınmış yumurta ile besledi

Aradan aylar geçti

Yüzündeki donuk ifade kayboldu

Güldü Orhan!

*************************************

Annesi onun gülücüğüne sevinç çığlığı attı

O ise çevresine ilk olarak  anlamlı gözlerle  baktı

Geçmişi hatırlamaya çalıştı

Bilinci henüz bulanıktı

Acıları yeniden depreşti

Ölüm oruçlarında, işkencelerde yitirdiği arkadaşlarını hatırladı

Görmeyi, sevmeyi, düşünmeyi öğrendi

Peki ne olmuştu da dışarı çıkmıştı?

Hücresi nerdeydi?

Kapıdaki gardiyanları…..

Bir ara, yoksa devrim mi oldu diye düşündü

Sonra olup bitenleri annesinden öğrendi.

Yeniden dünyaya gelmişti

*******************************************************

 

BU BIRINCI BÖLUM

http://www.zshare.net/video/58893574baedeec6/

IKINCI BÖLUM

http://www.zshare.net/video/58893519082ad7eb

 

Etiketler

Selim Çürükkaya

1954 te Bingöl' de doğdu. Öğretmen okulundan mezun oldu. Siyasi nedenlerle on bir yıl hapis yattı. Gazeteci ve yazar. Yayınlanmış 10 adet Kitabı var. Siyasi mülteci olarak Almanya'da yaşıyor.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz Atın

Kapalı
Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı